Trendalert - Digitalisering in 2031: wendbaarheid of Achilleshiel?

Wat zien we?
Het essay en podcast Europa 20311 schetsen een toekomst waarin de geopolitiek rond generatieve AI (GenAI) Europa fataal wordt. Het scenario analyseert de afgelopen paar jaar en gaat halverwege 2026 over in fictie: de LLM-bubbel knapt niet en de technologie werkt. Wel mist Europa de boot: het EuroStack-initiatief2 komt “Europees traag” van de grond en is “too little, too
late”. Europese gebruikers die inzetten op “Europees soevereine” (maar schromelijk achterlopende) technologie worden massaal gehackt en leeggezogen door ransomware. Europese gebruikers die toch in zee gingen met de internationale big tech worden afgesloten – en daarna massaal gehackt – wanneer rekenvermogen wereldwijd een knelpunt wordt (en door gebrekkige
investering heeft Europa zelf te weinig datacenters). In 2030 is Europa afgegleden naar massawerkeloosheid, schulden, een ontbonden Euro, rellen en vooral: geen toegang meer tot digitale diensten. In 2031 worden Europa’s laatste digitale mogelijkheden genadeloos weggevaagd wanneer zowel China als de U.S.A. met “nucleaire dringendheid” Europa’s laatste relevante bedrijf (ASML) voor zichzelf op komen eisen…

Wat zit hierachter?
Het scenario is een synthese van drie trends die de auteurs herhaaldelijk benadrukken: de verdeeldheid en traagheid van Europese besluitvorming; een moeilijk voor te stellen snelheid waarmee GenAI groeit in transformatief vermogen; en de recent hernieuwde nadruk op een geopolitiek van competitie en pressiemiddelen. Het resultaat van de interactie tussen deze componenten is een geopolitisch kantelpunt3 (de omwenteling heeft een beangstigend korte doorlooptijd) dat lijkt te leiden tot de ineenstorting4 van de Europa’s welvaart, relevantie en autonomie.