Polishing Pellets - TKI - Circulaire adsorptiekorrels voor verwijdering van fosfaat, arseen en waterstofsulfide

IJzerslib (waterijzer) komt als reststroom vrij tijdens de drinkwaterproductie. Waterijzer is rijk aan ijzer(hydr)oxide
waaraan fosfaat, arseen en waterstofsulfide kunnen adsorberen. Dit maakt het waterijzer in potentie ideaal voor de
verwijdering van deze stoffen. Het nadeel van waterijzer is echter dat het veel water bevat. Hierdoor is het transport
milieuonvriendelijk en kostbaar. Het waterijzer drogen is ook geen optie: het materiaal zou dan te stoffig worden
voor gangbaar transport doordat het bij in- en uitladen opstuift. Om de potentie van het waterijzer te kunnen
benutten en een transporteerbaar product te genereren, kan het waterijzer gepelleteerd worden. Niet alleen maakt
dit het waterijzer transporteerbaar, het zorgt er ook voor dat het waterijzer in een filter kan worden toegepast. De
pellets die hierbij gevormd worden moeten mechanisch sterk zijn en een hoge adsorptiecapaciteit hebben, waardoor
pelleteren onder hoge druk afvalt. Hierbij verliezen de pellets een groot deel van hun porositeit en daarmee ook
adsorptiecapaciteit. De rotating-disk pelleteermethode kan daarentegen wel een oplossing bieden omdat hiervoor
geen gebruikt wordt gemaakt van hoge drukken. De pellets worden bij deze techniek gevormd door een ‘sneeuwbal’
effect. Het materiaal wordt geroteerd in een grote schaal waarbij de pellets, net als sneeuwballen, groeien doordat
er steeds een beetje meer materiaal aan de pellets blijft plakken.
Waterijzerpellets hebben de potentie om ingezet te worden als fosfaatadsorbens. Door de KWR-doelen voor 2027
en de Stedelijk Richtlijn Afvalwater (ingang 2035) is de defosfateringsbehoefte sterk groeiende, en daarmee ook de
vraag naar goede defosfateringstechnieken. De hedendaagse defosfateringstechnieken als coagulatie-flocculatie met
metaalzouten (veelal ijzer(III)chloride) en ijzerzandfiltratie vragen of om veel chemicaliën of kunnen maar in een klein
deel van de defosfateringsbehoefte voorzien. Hierdoor is er behoefte aan een alternatieve defosfateringstechniek
die geen gebruik maakt van een grote hoeveelheid chemicaliën en de potentie heeft om in een groot deel van de
defosfateringsbehoefte te kunnen voorzien.